Zgłoszenie awarii

Zgłoszenie awarii

Więcej...

Strefa dla dzieci

Strona Ministerstwa Środowiska

Więcej...

Biuletyn Informacji Publicznej

Ścieki

We Wrześni istnieje sieć rozdzielcza: sanitarna i deszczowa. Sieć kanalizacji sanitarnej obejmuje ok. 88 % miasta i ok. 2% wsi - ścieki z tej kanalizacji spływają grawitacyjnie kolektorem sanitarnym do przepompowni ścieków przy ul. Miłosławskiej 8.

Więcej...

Woda

W tej sekcji znajdują się informacje dotyczące wody produkcji wody, jej parametrów i ceny.

Więcej...

Laboratorium

Laboratorium Analiz Wody i Ścieków PWiK Sp. z o.o. we Wrześni wykonuje analizy wód, ścieków i osadów ściekowych w ramach kontroli wewnętrznej oraz świadczy usługi dla Klientów zewnętrznych.

Więcej...

Spis treści

 

Charakterystyka technologiczna Oczyszczalni Ścieków we Wrześni

Ogólny opis

Września leży w odległości ok. 50 km na wschód od Poznania przy trasie: Poznań-Warszawa. Położenie geograficzne: 52020 N i 17035 E. Obszar miasta obejmuje 12,73 km2 i leży na Wysoczyźnie Gnieźnieńskiej. Powierzchnia terenu jest dość płaska, a głównym elementem rzeźby terenu jest dolina rzeki Wrześnicy. Sama rzeka uregulowana jest od ok. 60 lat, natomiast obszar miasta przecina cały szereg rowów melioracyjnych.
We Wrześni istnieje sieć rozdzielcza kanalizacji: sanitarna i deszczowa.
Sieć kanalizacji sanitarnej obejmuje ok. 90% miasta. Ścieki z tej kanalizacji spływają grawitacyjnie kolektorem sanitarnym do centralnego miejsca na terenie przepompowni ścieków przy ul. Miłosławskiej 8. Na terenie przepompowni ścieków znajdują się:

  1. komora przyłączeniowa łącząca rurociągi grawitacyjne, doprowadzając ścieki do przepompowni,
  2. budynek krat,
  3. piaskownik zatrzymujący części mineralne (piasek, żużel, itp.),
  4. przepompownia z rusztem napowietrzającym do odświeżania ścieków,
  5. zespół rurociągów tłocznych Ø700 mm, Ø400 mm i Ø200 mm.

Ścieki z ul. Miłosławskiej po wstępnej obróbce przepompowywane są rurociągiem tłocznym Ø700 mm o dł. ok. 2,85 km lub zespołem rurociągów Ø400 mm i Ø200 mm, na teren oczyszczalni ścieków, przy ul. Gen. Sikorskiego 42.
Oczyszczalnię ścieków we Wrześni budowano w latach 1994-1996. Zlokalizowana została we wschodniej części miasta i działa do dziś jako oczyszczalnia mechaniczno-biologiczna z usuwaniem związków biogennych, metodą osadu czynnego. Powstające na Oczyszczalni osady: wstępny i nadmierny, po zagęszczeniu podlegają beztlenowej fermentacji metanowej w otwartych komorach fermentacyjnych. 

 

Odbiornik ścieków

Ścieki surowe z kanalizacji sanitarnej oraz dowożone z terenu Wrześni i jej okolic, trafiają do mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków, z podwyższonym usuwaniem związków biogennych, która jest głównym odbiornikiem ścieków.
Odbiornikiem ścieków oczyszczonych natomiast, jest rów melioracyjny W-22 w km 1+620 i dalej rzeka Wrześnica w km 28+618. Wylot do rzeki Wrześnicy znajduje się na jej lewym brzegu, ok. 3 km poniżej zapory zbiornika wodnego „Września”. Dalej ścieki trafiają do rzeki Warty w km 361.

 

Technologia oczyszczania ścieków

Ścieki do oczyszczalni doprowadzane są po kratach i piaskownikach, znajdujących się na przepompowni głównej przy ul. Miłosławskiej 8. Kolektory doprowadzające ścieki z w/w obiektu posiadają średnicę Ø700 mm, Ø400 mm i Ø200 mm.
Jest to układ dwóch niezależnych rurociągów tłoczących ścieki, z głównej przepompowni ścieków do komory rozprężeniowej, jako pierwszego obiektu technologicznego, znajdującego się na terenie oczyszczalni ścieków przy ul. Sikorskiego 42. Głównym zadaniem tej komory jest wytrącenie energii oraz równomierny rozdział dopływających ścieków, na 2 ciągi technologiczne o przepustowości 5.000 m3/d każdy. Do komory doprowadzane są również ścieki z terenu oczyszczalni, tzn. z przepompowni P3.

Rys. 1. Schemat technologiczny Oczyszczalni Ścieków we Wrześni

Rys. 1. Schemat technologiczny Oczyszczalni Ścieków we Wrześni


Następnie ścieki płyną z komory rozprężeniowej do budynku sitopiaskowników, gdzie znajdują się dwa ciągi sitopiaskowników typu Combi oraz praso-płuczka skratek i płuczka piasku. Skratki z sit są płukane, odwadniane, prasowane, usuwane do kontenera i wywożone na wysypisko odpadów. Piasek z dna piaskowników trafia do płuczki piasku, która usuwa zawarte w nim cząstki organiczne, następnie zostaje odwodniony i za pomocą przenośników transportowany do kontenerów. Dalej piasek wywożony jest na wysypisko odpadów.
Ścieki tymczasem trafiają poprzez układ pompowy do drugiej komory rozprężeniowej i osadników wstępnych prostokątnych, gdzie następuje usuwanie zawiesin łatwoopadalnych (proces sedymentacji) oraz wypływających na powierzchnię (proces flotacji). Osad opadający na dno jest zgarniany zgarniaczem mechanicznym do lejów i odprowadzany do pompowni P2, do której również odprowadzane są części pływające z powierzchni osadnika, zgarniane uprzednio do koryta po stronie wlotowej osadnika.
Po osadnikach wstępnych ścieki płyną przez przelew pilasty do komory przelewowej. Komora przelewowa spełnia wiele funkcji, głównie zaś przejmuje ścieki z kanału ominięcia osadników oraz pełni rolę przelewu nadmiaru ścieków do zbiornika retencyjnego. Przede wszystkim jednak kieruje ścieki kanałem grawitacyjnym do reaktorów biologicznych.
Reaktory biologiczne, stanowiące główny element biologicznego oczyszczania ścieków mają za zadanie:

  • obniżenie stężenia związków węgla, BZT5 i ChZT;
  • obniżenie stężenia związków azotu i fosforu.

Każdy reaktor stanowi 3 strefy: beztlenową, niedotlenioną i tlenowa, tworzące 5 komór:

  • komorę denitryfikacji osadu recyrkulowanego,
  • komorę defosfatacji,
  • komorę denitryfikacji właściwej,
  • komorę nitryfikacji i usuwania związków węgla,
  • komorę strefy przejściowej.

W komorze denitryfikacji osadu recyrkulowanego (komorze niedotlenionej), następuje pozbawienie osadu azotanów przed podaniem go do komory defosfatacji. Proces ten jest konieczny dla właściwego przebiegu defosfatacji biologicznej, gdyż bakterie denitryfikacyjne wykorzystują łatwo utlenialne substraty organiczne jako źródło energii do procesu denitryfikacji, stanowiące konkurencję dla procesu defosfatacji.
Do komory defosfatacji (komory beztlenowej), doprowadzane są: osad recyrkulowany (pozbawiony azotanów) i ścieki podczyszczone po osadniku wstępnym. Zadaniem tej komory jest umożliwienie bakteriom pobrania odpowiedniej ilości substratów, magazynowanych w komórkach bakteryjnych w miejsce uwolnionego fosforu. Proces ten jest możliwy dzięki wykorzystaniu energii pochodzącej z hydrolizy polifosforanów, zmagazynowanych uprzednio w bakteriach osadu czynnego, w strefie tlenowej (komora osadu czynnego i nitryfikacji). Wynikiem hydrolizy prowadzonej w warunkach beztlenowych, jest uwalnianie z komórek fosforu, w następstwie czego bakterie trafiając w warunki tlenowe, wykazują zdolność do zwiększonego kumulowania fosforu. To z kolei przynosi zwiększoną efektywność usuwania fosforu ze ścieków.
Komora denitryfikacji właściwej jest również niedotleniona, a zachodzący w niej proces to denitryfikacja mieszaniny ścieków i osadu czynnego z komory nitryfikacji. Źródłem energii w tym procesie są produkty rozkładu związków węgla, zawarte w dopływających ściekach do oczyszczalni - związków, które nie zostały zużyte w procesie defosfatacji i przeszły do komory denitryfikacji. Do komory tej doprowadzana jest zawartość komory defosfatacji i mieszanina ścieków oczyszczonych i osadu czynnego z komory nitryfikacji (recyrkulacja wewnętrzna). W komorze denitryfikacji właściwej, następuje redukcja nie tylko azotu, ale również obniżenie stężenia BZT5.
W komorze nitryfikacji (tlenowej) natomiast, zachodzą główne procesy: biochemiczne usuwanie związków węgla (BZT5 i ChZT), nitryfikacja (utlenianie związków azotu do azotanów), zwiększony pobór fosforu przez bakterie i jego asymilacja w komórkach oraz samoutlenianie biomasy. Do komory nitryfikacji doprowadzana jest cała zawartość komory denitryfikacji właściwej. Może być też wprowadzany koagulant PIX, służący do symultanicznego usuwania fosforu.
Z reaktora biologicznego ścieki płyną przez komorę rozdziału do osadników wtórnych, radialnych, o przepływie poziomym. Do usuwania osadu z dna i kożucha z osadnika, służą zgarniacze obrotowe. Zainstalowane koryta umożliwiają odpływ ścieków do koryta pomiarowego i dalej wylotem do rowu melioracyjnego i do rzeki Wrześnicy. 

Dla ochrony urządzeń technologicznych przed przeciążeniem hydraulicznym (deszcze), na oczyszczalni istnieje system obejść odprowadzających nadmiar ścieków do zbiornika retencyjnego. Odbiór ścieków z w/w zbiornika zabezpiecza przepompownia P3.

Na terenie oczyszczalni ścieków powstają 2 rodzaje osadów:

  • osad wstępny gromadzący się w osadnikach wstępnych,
  • osad nadmierny powstający w reaktorze biologicznym.

Osad wstępny z lejów osadników wstępnych gromadzony jest w przepompowni P2, służącej równocześnie do:

  • płukania rurociągów osadu wstępnego ściekami oczyszczonymi,
  • odprowadzania kożucha z reaktorów biologicznych,
  • odprowadzania ciał pływających z osadników wtórnych,
  • okresowej recyrkulacji osadu wstępnego przez osadniki wstępne,
  • zasilania istniejących stawów ściekami oczyszczonymi,
  • odbioru ścieków z awaryjnego opróżniania osadników wstępnych i reaktorów. 

Osad wstępny, ciała pływające i kożuch, przepompowywane są do otwartych komór fermentacji, do których również trafia zagęszczony mechanicznie osad nadmierny, stanowiący "nadwyżkę" osadu czynnego, powstającego w reaktorach biologicznych. Osad czynny, osadzający się w lejach osadników wtórnych, pozostaje cały czas w recyrkulacji, a jego nadmiar jest okresowo odprowadzany. Recyrkulację osadu czynnego zabezpiecza przepompownia Pl umożliwiając równocześnie odprowadzanie nadmiaru tego osadu. Dzieje się tak dzięki przepływomierzowi elektromagnetycznemu, zainstalowanemu w komorze pomiarowej na rurociągu recyrkulatu oraz istniejącemu na w/w rurociągu odgałęzieniu do odprowadzenia osadu nadmiernego.
Osad nadmierny tłoczony jest z jednego spośród dwóch pracujących równolegle rurociągów, do zbiornika osadu nadmiernego, w którym jest on homogenizowany. Następnie osad ten trafia do budynku stacji odwadniania, na maszynę zagęszczającą (taśmową), skąd po zagęszczeniu do 5,5-6,6% s.m.o., przetłaczany jest do otwartych komór fermentacji.
Do komór tych, o czym pisano wcześniej, trafia również osad wstępny z osadników wstępnych. Zadaniem komór fermentacji jest stabilizacja osadów w warunkach beztlenowych, dzięki czemu substancje organiczne ulegają rozkładowi na związki proste, a osad staje się bezwonny i łatwy do odwadniania.
Osad z otwartych komór fermentacji usuwany jest do zbiornika osadu przefermentowanego, służącego do uśredniania i magazynowania osadu.
Osad z w/w zbiornika dopływa hydrostatycznie do budynku stacji odwadniania osadu, skąd pompa osadowa podaje go na prasę taśmową. Osad odwodniony, o uwodnieniu 22-25% s.m.o., jest następnie wapnowany i transportowany przenośnikiem taśmowym na plac składowania osadu.

Z układem technologicznym przeróbki osadów ściekowych, związane są dwie dodatkowe przepompownie: P3 i P4.
Przepompownia P3 rozwiązuje problem ścieków z procesów przeróbki osadów (odcieki), przetłaczając je do komory rozprężnej. Ścieki te obejmują:

  • odcieki z budynku stacji odwadniania,
  • awaryjne odcieki ze zbiornika osadu nadmiernego, OKF-ów i zbiornika osadu przefermentowanego,
  • ścieki z płukania rurociągów osadowych,
  • ścieki z mycia posadzek w budynkach technologicznych,
  • okresowy spust ze zbiorników retencyjnych,
  • awaryjny spust z reaktorów biologicznych
  • ścieki dowożone ze stacji zlewczej.

Natomiast przepompownia P4 wykorzystywana jest awaryjnie, do przetłaczania osadu przefermentowanego, do zbiornika osadu przefermentowanego lub, do drugiej komory fermentacyjnej.

PWIK Września

Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o.

ul. Miłosławska 8 62-300 Września e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Telefony: tel.: (61) 436-05-47 zgłoszenie awarii: 994

Biura czynne w dni powszednie (pn-pt) w godz. 7.00-15.00

Skontaktuj się z nami